مسابقه ای بدون شرح!

روزگار غریبیست نازنین...کفتار در لباس کلاغ،کلاغی سفید...

نقاب به چهره می زنندو هی لاف می زنندو به دامن پاکان لکهء ننگ می زنندو به نام بزرگان انگ

می زنندوبر طبل بی عاری می زنندو هی در کارشان لنگ می زنندو آخرسر هم به هر چه رشته اند گند

می زنندو هی بلند بلند خفشو خفشو می زنندو انگار دنیا ملکه باباشان است

و همه عاشق چشمون سیاهشون...

و بعد این همه فعل و انفعالات گفتاری و رفتاری پاشون رو می کنند تو کفش حسین پناهی و محسن

نامجو و احمد شاملو که البته کفش برایشان خیلی بزرگ است و زمین می خورندو بلند می شوندو می

شنوند!!!که از قضا کافکایی هم هست و خوبتر می شود که شبیه او باشند...

( کافکایی که می گفت هرچه به دست آورده ام از دولت سرتنهاییست)

و حال آنکه او هرگز تنها نبوده با این بوده با آن بوده و پیوسته در مسیر عرفان بوده

(عرفان هزاره سوم،مدرن،قاطی پاتی) با بعضی هام داشت تله پاتی، کلا" آدم نمای نا خاصی بود...

و من که شبیه هیچ کس نیستم،با این نیستم،با اون نیستم، یه جورایی مسلمون نیستم،بچه ام و

لوس و نویسنده این گفتمان ملوس...

مختصات مرا کسی نمی دانست...( این جمله از خوده خوده کافکاست)

حال سوال مسابقه...

این جمله از کیست؟( نمی دونستم شبیه کافکایم)

و مختصری راهنمایی:

1.مختصاتش را همه فهمیدن.

2.نمک می خوره ،نمکدون نمی شکنه، آخه نمک رو با نمکدون می خوره نمک نشناس.

3.به اطلاعات دیگران چنگ می زنه و خودش رو بالا می کشه.

4.یه سیگار نداره و هزار معمای لاینحل،اهل معما نیست،سیگاری نیست،بچه مثبته،به اضافست همه رو

با خودش جمع می کنه.

5.در سطح کشور مطرحه،اما باید با ذره بین دنبالش بگردی و هی بگردی و هی بگردی.

6.همه نگاه می کنندواو می بینه.

7.عقیده داره هنرمند ادیب نیست،خفشو توهین نیست،محل قتل امیرکبیر حمام فین نیست،تو فنجون

قهوش کافئین نیست.

8.دوست داره ما لوس نباشیم،مرد باشیم،دوست نداره زن باشیم،شاید می خواد مثل خودش اَن باشیم.

9.بچه تهرونه زاده تبریز،برای پنهان کردن لهجش می ره زیره میز.

10.لپه قرمزه بعضی ها باعث بزرگیش بود،بعضی ها که بزرگ شدند او کوچیک و کوچیکتر شد.

11.حرمت نگه نمی داره دِلش،وِلش.

12.به او نگفتند فرزانگان بوم و قلم که چگونه عشقی رو تصویر کند که عاقبت شبیه سیبِ گندیده نشه.

13.به او نگفتند که با وسایلای دیگرون تجارت را نندازه که اونارو هم سگ خور.

14.اون مثل هیچکس نبود چون که کسی نبود.

15.حداقل اگه مرد نیستی آزاده باش،نامرد...

                                                                                       جمعی از خاص بودگان ِ عام شده...

                                 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.نویسندگان: قابل توجه دوستایی که از این نوشته سر در آوردن ..خواستیم که روشن بشین با 

                    چه کفتاری در ارتباط هستید...و گر نه به ما چه!( البته ممکنه دیر بشه ها) پس

                    جدی بگیرید...

من!

دو تا چشم با قطره هاش

این دلم با این غماش

یه نگاه بی فروغ

با تبسمی دروغ

کاغذای خط خطی

دو تا پای پاپتی

شعرا و ترانه هام

بغضای توی شبام

خودم وتنهائی هام

هرچی دارم و ندارم همینه...!

دنیا و این آدماشو نمی خوام

ولی آسمون با ماهش مال من

خورشید و ستاره هاش مال شما

ولی ابرای گرفتش

اون روزای بی قرارش مال من

دیگه این دل با پاهام راه نمی یاد

طفلکی خورد و له و خسته شده

دیگه از من و شبام چیزی نمونده

هرچی هست غم و بی قراریه

دیگه تو چشام به جای آندو

قطره هائی که هر شب جاریه

دیگه از ما شدنا خیلی می ترسم

آخه من فقط واسه من می مونه

آخه من فقط می دونه

تو دلم همیشه یه حس پنهون می مونه

من ومن تازه با هم رفیق شدیم

ولی عمری دیگه با هم می مونیم

من ومن بدون هیچ ما شدنی

تو همه تنهائی هامون می مونیم!

                                                                                        شعری از: زینب بهار 87 

                                               .............................................

پ ن : من و من هیچوقت به هم دروغ نمی گیم! واقعا" بی نظیر بود ترانه ات زینب جونم...